+
+
+
tyg.
| Parametr | Leczenie zachowawcze | Leczenie operacyjne (rekonstrukcja) |
| Wskazania | Naderwania I i II stopnia (zachowana funkcja wyprostu) | Całkowite zerwanie (brak funkcji wyprostu), urazy sportowe |
| Metoda | Unieruchomienie w ortezie, fizjoterapia | Szycie tkanek, reinsercja do kości (kotwice) |
| Rokowanie | Możliwe osłabienie siły mięśniowej | Wysokie prawdopodobieństwo powrotu do pełnej mocy |
| Czas rekonwalescencji | 3–4 miesiące | 4–6 miesięcy do pełnego sportu |
+
+
+
tyg.
W nowoczesnej ortopedii stosowanej w naszej wrocławskiej klinice rzadko stosuje się gips. Zastępuje go lekka orteza (stabilizator z zegarem), która umożliwia utrzymanie higieny kończyny i kontrolowane, wczesne wprowadzanie ruchu, aby zapobiegać zrostom.
Prawidłowo wykonane leczenie operacyjne zerwanego mięśnia czworogłowego uda pozwala większości pacjentów na powrót do pełnej aktywności fizycznej. Kluczowe jest przestrzeganie progresywnego obciążania nogi.
Zabieg trwa zazwyczaj od 60 do 90 minut, w zależności od stopnia degradacji tkanek i czasu, jaki upłynął od momentu urazu.
Chirurg wykonuje nacięcie podłużne nad rzepką o długości około 10-15 cm. Stosujemy szwy śródskórne i techniki mikrochirurgiczne, aby zminimalizować widoczność blizny w przyszłości.
Ruch zgięcia jest wprowadzany stopniowo. Zazwyczaj w pierwszych 2 tygodniach dopuszcza się zgięcie do 30 stopni, zwiększając ten zakres o 15 stopni co tydzień, aż do uzyskania pełnej ruchomości około 6-8 tygodnia.
W przypadku operacji prawej nogi, powrót za kierownicę jest możliwy po uzyskaniu pełnej kontroli nad mięśniem (zazwyczaj 8–10 tydzień). Przy operacji nogi lewej i automatycznej skrzyni biegów czas ten może być krótszy (ok. 3-4 tygodnie).
Zaniechanie leczenia operacyjnego przy całkowitym zerwaniu prowadzi do trwałego upośledzenia chodu, zaniku mięśnia czworogłowego, niestabilności kolana oraz przedwczesnych zmian zwyrodnieniowych stawu.
Wiek nie jest przeciwwskazaniem bezwzględnym. U osób starszych operacja jest wykonywana, aby umożliwić samodzielne poruszanie się i zapobiec upadkom wynikającym z uciekającego kolana.
Praca biurowa jest możliwa zazwyczaj po 2-4 tygodniach. Praca wymagająca stania lub chodzenia wymaga przerwy od 3 do 4 miesięcy.
Kule łokciowe są niezbędne przez okres około 6 tygodni, do czasu uzyskania zrostu tkankowego pozwalającego na bezpieczne, pełne obciążenie kończyny.





