+
+
+
tyg.
| Metoda leczenia | Rodzaj procedury | Zastosowanie kliniczne |
| Rehabilitacja | Zachowawcza | Stretching, terapia manualna, wzmacnianie stabilizatorów miednicy. |
| Plastyka powięzi | Operacja otwarta | Uwolnienie i wydłużenie pasma biodrowo-piszczelowego (typ zewnętrzny). |
| Artroskopia biodra | Małoinwazyjna | Uwolnienie ścięgna biodrowo-lędźwiowego lub naprawa obrąbka (typ wewnętrzny/wewnątrzstawowy). |
+
+
+
tyg.
Nie. Większość pacjentów kwalifikuje się do leczenia zachowawczego (rehabilitacji). Operacja jest ostatecznością stosowaną w przypadku silnych dolegliwości bólowych, przewlekłych stanów zapalnych i braku postępów w fizjoterapii trwającej powyżej 6 miesięcy.
Tak, jest to procedura o wysokim profilu bezpieczeństwa. Jak każda interwencja chirurgiczna, niesie za sobą minimalne ryzyko (np. infekcja, krwiak), jednak w OrthoCare stosujemy rygorystyczne procedury antyseptyczne i nowoczesne techniki operacyjne, aby zredukować je do minimum.
Cena zabiegu zależy od wybranej metody (plastyka otwarta vs. artroskopia) oraz zakresu procedury (np. czy wymagane jest usunięcie kaletki). Dokładny kosztorys przedstawiany jest podczas wizyty kwalifikacyjnej.
Zabieg najczęściej wykonywany jest w trybie chirurgii jednego dnia lub wymaga jednej doby pobytu w klinice. Pacjent jest pionizowany w dniu zabiegu.
Prawidłowo wykonana plastyka powięzi lub uwolnienie ścięgna daje trwałe rezultaty. Nawroty są rzadkie i zazwyczaj wynikają z zaniechania rehabilitacji lub występowania innych, niemożliwych do skorygowania wad budowy anatomicznej miednicy.
Zazwyczaj powrót za kierownicę jest możliwy po około 2–4 tygodniach od zabiegu, kiedy pacjent odrzuci kule i odzyska pełną siłę mięśniową oraz precyzyjną kontrolę nad operowaną kończyną.
W przypadku artroskopii blizny są punktowe (ok. 1 cm). Przy klasycznej plastyce powięzi nacięcie ma zazwyczaj od 4 do 7 cm i jest lokalizowane na bocznej stronie uda, co z czasem staje się mało widoczne.
Jest to wskazań, a nie wyższości jednej metody nad drugą. Artroskopia jest najczęściej stosowana w biodrze trzaskającym wewnętrznym (wewnątrzstawowym), natomiast plastyka otwarta jest złotym standardem w leczeniu zaawansowanego biodra trzaskającego zewnętrznego (związanego z pasmem biodrowo-piszczelowym).
Tak, profesjonalna rehabilitacja pooperacyjna jest niezbędnym elementem leczenia. Ma na celu przywrócenie elastyczności tkanek, wzmocnienie mięśni stabilizujących miednicę oraz naukę prawidłowych wzorców ruchowych, co zapobiega nawrotom schorzenia.
Jeśli przeskakiwanie jest bezbolesne i nie powoduje dyskomfortu, zazwyczaj nie wymaga interwencji medycznej. Jeśli jednak towarzyszą mu ból, kłucie, uczucie uciekania nogi lub stan zapalny, to sygnały, że stan jest patologiczny i wymaga konsultacji ortopedycznej.
Zazwyczaj odradza się operowanie obu stawów w tym samym czasie ze względu na trudności w rekonwalescencji (konieczność odciążania kończyny o kulach). Zaleca się zachowanie odstępu czasowego umożliwiającego sprawność jednej nogi.
Podstawą jest dynamiczne badanie USG (podczas którego lekarz widzi moment przeskakiwania tkanek) oraz RTG miednicy. W przypadkach niejasnych lub podejrzeń zmian wewnątrzstawowych zlecany jest rezonans magnetyczny (MRI).
