+
+
+
tyg.
| Lokalizacja urazu | Zastosowana metoda operacyjna | Rodzaj implantu |
| Kość ramienna | Zamknięta lub otwarta repozycja, Osteosynteza wewnętrzna | Gwoździe śródszpikowe, płyty blokowane LCP |
| Głowa kości promieniowej | Repozycja otwarta, stabilizacja wewnętrzna | Śruby kaniulowane, minipłytki |
| Trzon przedramienia | Otwarta repozycja, Stabilizacja płytkowa | Płytki kompresyjne lub blokowane |
| Nasada dalsza promieniowej | Repozycja otwarta i stabilizacja wewnętrzna | Płytki dłoniowe, druty Kirschnera |
| Kości śródręcza i palców | Repozycja otwarta lub zamkniętą, stabilizacja mikro-implantami | Wkręty bezłbowe, minipłytki tytanowe |
+
+
+
tyg.
W większości przypadków stabilizacja płytkowa jest na tyle wystarczająca , że gips nie jest wymagany. Stosuje się wówczas ewentualnie lekkie ortezy lub szynę ortopedyczną, którą można zdejmować do ćwiczeń i higieny. Nieraz unieruchomienie ortezą lub opatrunkiem gipsowym nie jest w ogóle konieczne.
Współczesne implanty tytanowe są biokompatybilne i mogą pozostać w ciele do końca życia. Usunięcie rozważa się jedynie w przypadku dyskomfortu mechanicznego, objawów uczulenia lub infekcji, u osób bardzo młodych lub na wyraźne życzenie pacjenta (zazwyczaj nie wcześniej niż 12-18 miesięcy po zroście).
Wybór zależy od typu złamania i powinien zawsze być podejmowany przez lekarza. Gips jest bezpieczny dla złamań stabilnych bez przemieszczenia. Jednak przy złamaniach niestabilnych, operacyjne leczenie złamań daje znacznie większą szansę powrotu do pełnej ruchomości i skraca czas rekonwalescencji.
Stosujemy techniki małoinwazyjne oraz szwy śródskórne. Blizna z czasem blednie i staje się mało widoczna, zwłaszcza przy zastosowaniu odpowiedniej rehabilitacji, terapii blizny i mobilizacji tkanek miękkich po zabiegu.
Większość nowoczesnych implantów jest wykonana z tytanu, który nie ma właściwości ferromagnetycznych. W większości przypadków nie uruchamiają one bramek bezpieczeństwa na lotniskach. Niemniej jednak, po operacji złamania w zakresie ręki pacjent otrzymuje kartę implantu lub zaświadczenie lekarskie w języku angielskim, które warto mieć przy sobie podczas kontroli.
Palenie tytoniu jest jednym z głównych czynników ryzyka wystąpienia powikłań. Nikotyna zwęża naczynia krwionośne, co drastycznie ogranicza dopływ tlenu i składników odżywczych do miejsca złamania. Pogarsza to warunki gojenia tkanek, w tym złamanej kości. Może to prowadzić do powstania stawu rzekomego (braku zrostu kostnego) oraz zwiększa ryzyko infekcji pooperacyjnej. Zaleca się całkowite odstawienie wyrobów tytoniowych, przynajmniej na czas rekonwalescencji.
Powrót do prowadzenia pojazdu jest możliwy w momencie uzyskania pełnej, sprawnej siły chwytu oraz pełnego zakresu ruchomości w operowanych stawach. Zazwyczaj następuje to między 6. a 10. tygodniem po zabiegu, pod warunkiem odstawienia silnych leków przeciwbólowych. Decyzję o powrocie za kierownicę zawsze powinien potwierdzić lekarz prowadzący podczas wizyty kontrolnej.
Jak każda procedura chirurgiczna, leczenie operacyjne złamań kończyny górnej niesie ze sobą ryzyko, choć jest ono minimalne. Do potencjalnych powikłań należą: infekcje rany, podrażnienie nerwów obwodowych przez implant, krwiaki pooperacyjne oraz sztywność stawów wynikająca np. z braku wczesnej rehabilitacji.
Dzięki nowoczesnym technikom znieczulenia regionalnego (blokady splotów), ręka pozostaje znieczulona czasem jeszcze przez kilkanaście godzin po zabiegu. W okresie późniejszym ból jest skutecznie kontrolowany doustnymi lekami przeciwbólowymi. Większość pacjentów ocenia ból pooperacyjny jako znacznie mniejszy niż ból towarzyszący samemu momentowi złamania i przemieszczenia kości.
Powrót do sportów siłowych i kontaktowych jest możliwy dopiero po uzyskaniu pełnego, radiologicznie potwierdzonego zrostu kostnego (zazwyczaj po 3-6 miesiącach). Wcześniej dopuszczalne są jedynie ćwiczenia izometryczne oraz praca nad zakresem ruchu pod nadzorem fizjoterapeuty, bez obciążania operowanej kości ciężarem zewnętrznym.
Przez pierwsze tygodnie po operacji złamania ręki zaleca się spanie na plecach z ręką ułożoną na podwyższeniu (np. na dodatkowej poduszce). Taka pozycja wspomaga odpływ chłonki, co znacząco redukuje obrzęk pooperacyjny i przyspiesza gojenie tkanek miękkich.





